Raymond Kolbe, de latere heilige Maximiliaan (door Paus Johannes Paulus II op 10 oktober 1982 heilig verklaard), is geboren op 7 januari 1982. Raymond is fel, zelfstandig, ondernemend en koppig. Van nature levendig en impulsief, stelt hij vaak het geduld van zijn moeder op de proef, die dan op zekere dag uitroept: "Mijn lieve jongen, wat moet er van jou worden?"

De terechtwijzing veroorzaakt bij de jongen een echte verandering. Hij wordt verstandig en gehoorzam. Zihn moeder bemerkt dat hij vaak verdwijnt achter de kast waar zich een huisaltaartje bevindt van Onze-Lieve-Vrouw van Czestochowa. Daar bidt en huilt hij. "Luister eens, Raymond, waarom huil je als een meisje?

De ziel van het kind koestert sinds deze ontmoeting een onwankelbare liefde voor de Heilige Maagd. Het lezen van de geschriften van de heilige Louis-Marie Grignion de Montfort leert hem dat "God in de laatste tijd de volle aandacht kan vestigen op MARIA, het meesterwerk van zijn handen... MARIA moet, meer dan ooit, uitblinken in barmhartigheid, in kracht en in genade" (Werk over de ware devotie voor de Heilige Maagd). Hij geeft zijn leven aan de Heilige Maagd. De mariale toewijding is een gave van liefde die de hele persoon opoffert en die hem verbindt aan de Onbevlekte.

Tot MARIA aangetrokken, omarmt Raymond Kolbe het religieuze leven. Op 4 september 1910 trekt hij de franciscaanse pij aan en neemt als naam "broeder Maximiliaan Maria". In de herfst van 1912 zenden zijn superieuren hem naar de gregoriaanse universiteit in Rome. Zijn studies leiden hem niet af van zijn ideaal tot heiliging: hij wil God de grootst mogelijk eer verschaffen.

Maar de weg van het heil wordt gevonden in de verwulling van Gods wil. De jonge broeder schrijft zijn moeder dan ook:

In Rome inspireert de Heilige Maagd hem de "Missie van de Onevlekte" te stichten. Toendertijd juichte de vrijmetselarij in de eeuwige stad. Wanneer de vrijmetselaars schaamtelos beginnen tekeer te gaan, legt broeder Maximiliaan uit, dat zij hun vaandel onder de ramen van het Vaticaan oprichten, dat vaandel waarop, op een zwarte achtergrond, Lucifer de Aartsengel Michaël onder zijn voeten vertrapte, wanneer zij hun schimpschriften tegen de Heilige Vader beginnen uit te delen, kwam bij mij het idee op een genootschap op te richten met het doel de vrijmetselaars en de andere trawanten van Lucifer te bestrijden.

De vrijmetselarij is een gezelschap met duizend vertakkingen, dat ernaar streeft de wereld te besturen volgens beginselen die het gezag van God en zijn Openbaring buitensluiten. "Zoals de opdracht geheel en al eigen aan de Katholieke Kerk bestaat uit het in hun volheid ontvangen en in onbederfelijke zuiverheid behouden van de door God geopenbaarde leerstellingen, zowel als het gevestigde gezag die te onderrichten, met de andere ondersteuningen gegeven vanuit de Hemel, is het daartegen dat de vrijmetselaars de grootste hardnekkigheid ontplooien en hun gewelddadige aanvallen richten" (Leo XIII, Encykliek, Humanum genus, 20 april 1884).

Maar de vrijmetselarij verwoest ook de burgermaatschappij, want hun beginselen zijn in tegenspraak met de natuurwetten en ondermijnen "de grondslagen van rechtvaardigheid en eerlijgkeit" (id.) Heel vaak bieden zij de mens als enige richtsnoer de bevrediging van de begeerten. Bovendien de aanmatiging de Staat volledig te vervreemden van de godsdienst en het openbare leven te beheersen alsof er geen God bestond, is "een ongehoorde overmoedigheid" (id.) Zoals elk mens immers de verplichting heeft "aan God met een vrome erkenning de verering aan te bieden, omdat wij aan Hem ons leven te danken hebben en de bezittingen die ons vergezellen, is een dergelijke plicht voorgeschreven aan de volkeren en aan de samenlevingen" (id.)

De Congregatie voor de Geloofsleer heeft, door en kennisgeving gedateert 26 november 1982, het onderricht van Leo XII bevestigd:

"Het oordel van de Kerk over de loges van den vrijmetselarij blijft onveranderd, omdat hun beginselen altijd beschouwd zijn geweest als onverenigbaar met de Leer van de Kerk, en het lidmaatschap van deze genootschappen blijft verboden door de Kerk. De gelovigen die tot de vrijmetselarij behoren zijn in staat van ernstige zonde en kunnen niet tot de H. Communie naderen."

Machtig tegen het kwaad, zegeviert Onze-Lieve-Vrouw over de duivel. Broeder Maximiliaan fundeert dan ook de "Missie van de Onbevlekte" op dit woord van God over de slang (de duivel) : Zij (de Heilige Maagd) zal je kop verpletteren (Gen 3, 15). De Heilige verbindt deze goddelijke profetie met de bevestiging van de liturgie : "Door u alleen, O MARIA, zijn al de ketterijen overwinnen geworden". Het doel van zijn werk is het verkrijgen van "de bekering van de zondaars, ketters, scheurmakers enz., en in het bijzonder van de vrijmetselaars; en de heiligung van al de mensen onder leiding en door de tussenkomst van de allerheiligste Maagd MARIA Onbevlekt Ontvangen". Dit verlangen stemt overein met Gods plan.

De gezondheit van broeder Maximiliaan is niet sterk. Ondanks dat, wijdt hij zich met ijver aan zijn studie, legt zijn examens schitterend af en wordt in 1915 doctor in de filosofie. Vier jaar later verkrijgt hij met hetzelfde succes een doctoraat in de theologie. Inmiddels heeft hij op 28 april 1918 de priesterwijding ontvangen. Hij beschouwt zijn intellectuelle vorming als doel om de naaste te onderrichten en zo bij te dragen aan het heil van de zielen.

Zihn verlangen is het "elke vooruitgang te laten dienen tot de eer van God", dit will zeggen de moderne cultuur de kerstenen.

Tegen het einde van 1919 zendt men hem naar Zakopane, in een sanatorium waar geestelijke verzorging ontbreekt. Ofschoon hij ziek is, neemt hij een moeilijk apostolaat op zich bij zijn metgezellen, met behulp van de wonderdadige medaille. Hij bereikt vooruitgang en wint de harten een vor een, zodat man hem uitnodigt lezingen te geven. De apostel van MARIA verwachtte dit slechts. Veel ongelovigen bekeren zich.

De Pater begint een serie "apologetische voordrachten", over het bestaan van God en de goddelijkheid van Christus. De liefde die hij uit voor de waarheid schemert door in een brief aan zijn broder Jozef:

In 1927 sticht Pater Maximiliaan de franciscaanse mariale gemeenschap van Niepokalanow.

1930 Japan "Mugenzai no Sono"... Twee jaar na de oprichting in Japan, scheept Pater Maximiliaan zich in voor de oprichting in Indië. ... Mar in 1936 moet de apostel van MARIA Onbevlekt Ontvangen uitgeput en ondermijnd door de koorts terugkeren naar Polen.

De liefde of de zonde

September 1939: de oorlog brekt uit in het land. De heilige Maximiliaan legt zich met meer geestdrift dan ooit toe op het apostolaat.

Op 17 februari 1941 maken de politieagenten van de Gestapo zich meester van de Pater en van vier andere broeders, die zij eerst meenemen naar de Pawiak-gevangenis te Warschau. De Pater wordt daar als kloosterling en priester hevig geslagen. Hij schrijft aan zijn kinderen achtergebleven in Niepokalanow:

"De Onbevlekte, de liefhebbende Moeder, heeft ons steeds met tederheid omringd en zal altijd blijven waken... Laten wij ons door Haar laten leiden, min of meer volkomen, waarheen zij wil en wat de willekeur ook moge zijn, opdat wij door onze plicht tot het einde toe te vervullen uit liefde al de zielen zullen kunnen redden".

Enkele maanden later wordt Pater Kolbe overgebracht naar het concentratiecamp Auschwitz.

Weldra verpleegd ten gevolge van langdurige mishandeling, is hij de hele nacht door aan het biecht horen, ondanks het verbod en de dreiging van represailles. Hij weet het kwade om te zetten in het goede, en maakt op zekere dag aan een zieke duidelijk dat:

Hij laat zijn makkers delen in de ervaring van het Paasmysterie, waarin het overwonnen lijden door het geloof omgezet wordt in vreugde."

Te midden van zijn verbijsterde kameraden baant Pater Maximiliaan zich een weg en verlaat de rijen.

en hij wijst degene aan die zo juist hat gejammerd. "Wie ben jij?" vraagt de kampleider.

antwoordt de Pater. Want het is als katholiek priester dat hij zijn leven wil geven.

In het blok van de dood geven de gevangenbewaarders er zich rekenschap van dat er iets nieuws gebeurt. In plaats van de gebruikelijke angstkreten, zijn het gezangen die zij horen. De aanwezigheid van Pater Maximiliaan heeft de sfeer van de afschuwelijk cel veranderd. De wanhoop heeft plaats gemaakt voor en verlangen vol hoop, van aanvaarding en van liefde, naar de Hemel, naar de Moeder van Barmhartigheid. In den vooravond van Maria-Hemelvaart is alleen Pater Maximiliaan bij volle bewustzijn. Op het moment waarop de bewakers naar binnen gaan om hem af te maken, is hij in gebed. Als hij de injectienaald ziet, steekt hij zelf zijn vermagerde arm uit voor de dodelijke injectie.

Bij zijn leven herhaalde de heilige Maximiliaan Kolbe graag:

Voor u en voor degenen die u dierbar zijn, levend of overleden, vragen wij hem om voorspraak, en aan de Onbevlekte Maagd en sint JOZEF.

Dom Antoine Marie o.s.b.

Gaarne ontvangen wij van u adressen van eventuele lezers, waarvoor bij voorbaat onze dank. Gaarne sturen wij u vlugschriften over het Katholike Geloof. Scapulieren van de Berg Karmel met toelichtingen, de beloften van het Heilig Hart en de mysteries van de Rozenkrans.